CARLO GIULIANI“Gli sbirri hanno ammazzato un ragazzo in Piazza Alimonda!” Questa frase, che incombeva come un mantello nero su noi che eravamo in Piazzale Kennedy in quel maledetto torrido pomeriggio di venerdì 20 luglio 2001, avrebbe dovuto essere un orrore già sufficiente per i nostri cuori … avrebbe dovuto … invece era solo l’inizio, perché Carlo è stato ucciso ancora più e più volte, con le calunnie, con le menzogne, con gli abusi sul suo corpo inerme, con le frasi del cazzo pronunciate dalla ” gente perbene”, quella che ama ordine e disciplina: “Sì, è triste che sia morto un ragazzo, ma in fondo stava per lanciare un estintore…”, “il padre e la madre mi fanno pena ma il loro figliolo non era un santo, era un teppista aveva il passamontagna”.

L’orrore dei giorni di Genova non ha trovato il suo apice nell’assassinio di Carlo, ancora più atroce è stato il complice accettare (magari anche criticamente ma che conta?) le versioni ufficiali della camionetta isolata e  del teppista con l’estintore come fossero verità. Una complicità trasversale che alimenta l’ignoranza e che da un lato seda l’indignazione delle “anime belle” (in fondo un teppista morto e dei poveri sbirri indifesi che sparano per paura sono quasi accettabili no?) e dall’altro contribuisce a costruire quel recinto di ignoranza con cui il regime ci sta intrappolando giorno dopo giorno in una politica condotta sull’orlo dell’annientamento, la cui “soluzione finale” non è Auschwitz ma la resa definitiva del pensiero, della speranza, della rabbia, della rivolta.

Allora il miglior modo per ricordare Carlo oggi è ricordare a tutti la verità sulla sua morte, svelare tutto ciò che gli hanno fatto quando era ancora vivo, dopo che la camionetta lo aveva investito; svelare  L’orrore in Piazza Alimonda (leggi). Guardare «La trappola», il documentario prodotto nel 2006 da il Comitato “Piazza Carlo Giuliani”, che, detto con le parole di chi lo ha prodotto, “ricostruisce l’uccisione di Carlo e le violenze efferate compiute sul suo corpo, partendo da tutto ciò che deve essere considerato causa e premessa dell’omicidio

Guardiamolo tutto, senza chiudere gli occhi e poi andiamo a rispondere a chi domani andrà alla manifestazione promossa dal Coisp in tutta Italia per chiedere la rimozione della targa in ricordo di Carlo in Piazza Alimonda, pardon in PIAZZA CARLO GIULIANI.

 

vedi anche: GIAP: “Tu che straparli di Carlo Giuliani, conosci l’orrore di Piazza Alimonda?” (un consiglio: non limitatevi a leggere l’articolo, proseguite a leggere i commenti)

 

 

Annunci
commenti
  1. […] Posted on 21/07/2016 by kleovis »Οι μπάτσοι σκότωσαν ένα αγόρι στην πλατεία Alimonda!»   Αυτή η φράση, που σαν ένας μαύρος μανδύας κρέμονταν επάνω σε όλους εμάς που βρισκόμασταν στο Piazzale Kennedy εκείνο το καταραμένο ζεστό απόγευμα την Παρασκευή 20 Ιουλίου 2001, θα έπρεπε να ήταν ήδη μια αρκετή φρίκη για τις καρδιές μας … θα πρέπει να ήταν … αλλά ήταν μόνο η αρχή, γιατί ο Κάρλο σκοτώθηκε ξανά και ξανά, με τη συκοφαντία, με τα ψέματα, με την κατάχρηση επάνω στο ανήμπορο κορμί του, με τα γαμημένα λόγια που πρόφεραν οι «καθώς πρέπει άνθρωποι», εκείνη που αγαπάει την τάξη και την πειθαρχία: «Ναι, είναι λυπηρό που πέθανε ένα αγόρι, αλλά κατά βάθος ήταν έτοιμος να ρίξει έναν πυροσβεστήρα … »,« για τον πατέρα και τη μητέρα του λυπάμαι αλλά ο γιόκας τους δεν ήταν ένας άγιος, ήταν ένας χούλιγκαν φορούσε κουκούλα. « Η φρίκη των ημερών στη Γένοβα δεν βρήκε την κορύφωση της στη δολοφονία του Κάρλο, ακόμη πιο ειδεχθής υπήρξε η συνέργεια στην αποδοχή (ίσως ακόμη και κριτικά, αλλά τι μετράει;) των επίσημων εκδοχών με το μεμονωμένο φορτηγάκι της αστυνομίας και του κακοποιού με τον πυροσβεστήρα, σαν να ήταν η αλήθεια. Μια εγκάρσια συνενοχή που τροφοδοτεί την άγνοια και από τη μία πλευρά, καταπραΰνει την οργή των «όμορφη ψυχών» (βασικά ένας νταής νεκρός και οι φτωχοί αβοήθητοι μπάτσοι, οι καϋμένοι, που πυροβολούν από φόβο είναι σχεδόν αποδεκτοί όχι;) και από την άλλη βοηθά να χτιστεί εκείνη η περίφραξη της άγνοιας με την οποία το καθεστώς μας παγιδεύει μέρα με τη μέρα σε μια πολιτική που ασκείται στο χείλος του αφανισμού, του οποίου η «τελική λύση» δεν είναι το Άουσβιτς, αλλά η τελική παράδοση της σκέψης, της ελπίδας, του θυμού, της εξέγερσης. Λοιπόν, ο καλύτερος τρόπος για να θυμόμαστε τον Carlo σήμερα είναι να υπενθυμίζουμε σε όλους την αλήθεια για το θάνατο του, αποκαλύπτοντας όλο αυτό που του έκαναν όταν ήταν ακόμα ζωντανός, αφού το φορτηγάκι πέρασε από πάνω του. να αποκαλύψουμε το  Η φρίκη στην πλατεία Alimonda (διαβάστε το). Να δούμε «Την παγίδα, The Trap», το ντοκιμαντέρ που παράγεται το 2006 από την επιτροπή «Piazza Carlo Giuliani»,το οποίο σύμφωνα με τα λόγια αυτών που το παρήγαγαν, »αναπλάθει τη δολοφονία του Κάρλο και την ωμή βία που διαπράχθηκε επάνω στο σώμα του, ξεκινώντας από όλο εκείνο που πρέπει να θεωρηθεί ως αιτία και παραδοχή της δολοφονίας» Ας το δούμε όλο, χωρίς να κλείνουμε τα μάτια μας και στη συνέχεια να πάμε για να απαντήσουμε σε όλους αυτούς που αύριο θα πάνε στην διαδήλωση που οργανώνεται από την Coisp σε όλη την Ιταλία για να απαιτήσει την απομάκρυνση της πλάκας στη μνήμη του Κάρλο στην πλατεία Alimonda, συγνώμη στην Piazza Carlo Giuliani. Pubblicato: 07/19/2015 in Carlo Giuliani, Memoria, Per i compagni assassinati Tag:assassini, black bloc, carabinieri, carlo giuliani, compagni, estintore, G-8, G-8 Genova,Genova, Genova 2001, Genova libera, legittima difesa, Mario Placanica, Movimento,passamontagna, Per i compagni uccisi…, piazza alimonda, PIAZZA CARLO GIULIANI, Placanica,riot, vergogna, zona rossa 2 […]

    Mi piace

  2. […] Posted on 21/07/2016 by kleovis »Οι μπάτσοι σκότωσαν ένα αγόρι στην πλατεία Alimonda!»   Αυτή η φράση, που σαν ένας μαύρος μανδύας κρέμονταν επάνω σε όλους εμάς που βρισκόμασταν στο Piazzale Kennedy εκείνο το καταραμένο ζεστό απόγευμα την Παρασκευή 20 Ιουλίου 2001, θα έπρεπε να ήταν ήδη μια αρκετή φρίκη για τις καρδιές μας … θα πρέπει να ήταν … αλλά ήταν μόνο η αρχή, γιατί ο Κάρλο σκοτώθηκε ξανά και ξανά, με τη συκοφαντία, με τα ψέματα, με την κατάχρηση επάνω στο ανήμπορο κορμί του, με τα γαμημένα λόγια που πρόφεραν οι «καθώς πρέπει άνθρωποι», εκείνη που αγαπάει την τάξη και την πειθαρχία: «Ναι, είναι λυπηρό που πέθανε ένα αγόρι, αλλά κατά βάθος ήταν έτοιμος να ρίξει έναν πυροσβεστήρα … »,« για τον πατέρα και τη μητέρα του λυπάμαι αλλά ο γιόκας τους δεν ήταν ένας άγιος, ήταν ένας χούλιγκαν φορούσε κουκούλα. « Η φρίκη των ημερών στη Γένοβα δεν βρήκε την κορύφωση της στη δολοφονία του Κάρλο, ακόμη πιο ειδεχθής υπήρξε η συνέργεια στην αποδοχή (ίσως ακόμη και κριτικά, αλλά τι μετράει;) των επίσημων εκδοχών με το μεμονωμένο φορτηγάκι της αστυνομίας και του κακοποιού με τον πυροσβεστήρα, σαν να ήταν η αλήθεια. Μια εγκάρσια συνενοχή που τροφοδοτεί την άγνοια και από τη μία πλευρά, καταπραΰνει την οργή των «όμορφη ψυχών» (βασικά ένας νταής νεκρός και οι φτωχοί αβοήθητοι μπάτσοι, οι καϋμένοι, που πυροβολούν από φόβο είναι σχεδόν αποδεκτοί όχι;) και από την άλλη βοηθά να χτιστεί εκείνη η περίφραξη της άγνοιας με την οποία το καθεστώς μας παγιδεύει μέρα με τη μέρα σε μια πολιτική που ασκείται στο χείλος του αφανισμού, του οποίου η «τελική λύση» δεν είναι το Άουσβιτς, αλλά η τελική παράδοση της σκέψης, της ελπίδας, του θυμού, της εξέγερσης. Λοιπόν, ο καλύτερος τρόπος για να θυμόμαστε τον Carlo σήμερα είναι να υπενθυμίζουμε σε όλους την αλήθεια για το θάνατο του, αποκαλύπτοντας όλο αυτό που του έκαναν όταν ήταν ακόμα ζωντανός, αφού το φορτηγάκι πέρασε από πάνω του. να αποκαλύψουμε το  Η φρίκη στην πλατεία Alimonda (διαβάστε το). Να δούμε «Την παγίδα, The Trap», το ντοκιμαντέρ που παράγεται το 2006 από την επιτροπή «Piazza Carlo Giuliani»,το οποίο σύμφωνα με τα λόγια αυτών που το παρήγαγαν, »αναπλάθει τη δολοφονία του Κάρλο και την ωμή βία που διαπράχθηκε επάνω στο σώμα του, ξεκινώντας από όλο εκείνο που πρέπει να θεωρηθεί ως αιτία και παραδοχή της δολοφονίας» Ας το δούμε όλο, χωρίς να κλείνουμε τα μάτια μας και στη συνέχεια να πάμε για να απαντήσουμε σε όλους αυτούς που αύριο θα πάνε στην διαδήλωση που οργανώνεται από την Coisp σε όλη την Ιταλία για να απαιτήσει την απομάκρυνση της πλάκας στη μνήμη του Κάρλο στην πλατεία Alimonda, συγνώμη στην Piazza Carlo Giuliani. Pubblicato: 07/19/2015 in Carlo Giuliani, Memoria, Per i compagni assassinati Tag:assassini, black bloc, carabinieri, carlo giuliani, compagni, estintore, G-8, G-8 Genova,Genova, Genova 2001, Genova libera, legittima difesa, Mario Placanica, Movimento,passamontagna, Per i compagni uccisi…, piazza alimonda, PIAZZA CARLO GIULIANI, Placanica,riot, vergogna, zona rossa 2 […]

    Mi piace

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...